Μυστηριώδης κολλώδης ουσία σκοτώνει εκατοντάδες πτηνά στη Βρετανία .

Προβληματισμό προκαλεί στη Βρετανία ο εντοπισμός εκατοντάδων πτηνών, τα οποία ξεβράστηκαν στις νότιες ακτές της χώρας καλυμμένα με μια κολλώδη λευκή ουσία.

Σύμφωνα με τη Ναυτεμπορική, τα πρώτα νεκρά πτηνά βρέθηκαν το πρωί της Τετάρτης, όμως ακολούθησαν χιλιάδες άλλα – ζωντανά και νεκρά. Έως το Σάββατο το βράδυ, οι ειδικοί της Βασιλικής Εταιρείας Εναντίον της Κακοποίησης των Ζώων (RSPCA) προσπαθούσαν να καθαρίσουν 250 και πλέον θαλασσοπούλια.

«Είναι απαίσιο», έλεγε μία νεαρή εθελόντρια αναφερόμενη στην ουσία. «Δεν γνωρίζουμε περί τίνος πρόκειται, είναι άοσμο και δεν μπορούμε να το δούμε την ώρα που εξαπλώνεται».

Οι ειδικοί φοβούνται ότι τα χειρότερα δεν έχουν περάσει, καθώς η διεύθυνση του ανέμου άλλαξε, με αποτέλεσμα τα πτηνά να παρασύρονται στα ανοιχτά, όπου είναι δύσκολο για τους διασώστες να τα φθάσουν. «Αυτό θα αυξήσει τον αριθμό των νεκρών πτηνών», εκτίμησε μιλώντας στο BBC η Έμα Ρανς από το ίδρυμα προστασίας της άγριας ζωής, στο Ντόρσετ.

Οι αρχές και οι κτηνίατροι παραδέχονται ότι δεν γνωρίζουν τι είναι η κολλώδης ουσία που σκότωσε εκατοντάδες πτηνά και καθήλωσε χιλιάδες άλλα ή ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις της μακροπρόθεσμα. «Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η μαργαρίνη μοιάζει να την απομακρύνει και κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να δώσουμε στα πτηνά μια ευκαιρία να επιβιώσουν», δήλωσε ο Πίτερ Βεν, διευθυντής του τοπικού κέντρου της RSPCA.

Σύμφωνα με επιστήμονες της περιβαλλοντικής υπηρεσίας της Βρετανίας, πρόκειται για κάποιο τύπο εξευγενισμένου ορυκτέλαιου, το οποίο έχει σχέση με τη βαζελίνη. Η ακτοφυλακή πραγματοποίησε ελέγχους στην περιοχή, όμως δεν εντόπισε πετρελαιοκηλίδα. Υποψιάζεται πάντως ότι κάποιο πλοίο ξέπλυνε και άδειασε – παράνομα - τις δεξαμενές του στη Μάγχη.

Μαγικός χορός των πουλιών στον αέρα !!! (vide0)

Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε ότι τα πουλιά κάνουν εντυπωσιακούς σχηματισμούς στον ουρανό, πετώντας ανά σμήνη.

Λίγοι, όμως, έχουμε δει από κοντά αυτό το θαύμα της φύσης…!!!

Δύο κοπέλες στην Ιρλανδία, κάνοντας κανό στον ποταμό Shannon, έγιναν μάρτυρες εντυπωσιακών σκηνών, όταν πλήθος από θαλασσοπούλια και ψαρόνια σχημάτισαν στον ουρανό… μαγικές εικόνες!

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τους σχηματισμούς των πουλιών, πέρα από κάθε φαντασία…!!!

Νυφογερανός !!!

Νυφογερανός

 Demoiselle Crane (Grus virgo)

Ο Νυφογερανός είναι το μικρότερο είδος της οικογένειας Γερανίδες (Gruidae). Το είδος αυτό αναπαράγεται στην αρκτική ζώνη σε περιοχές με στέπες και σε ημιερήμους από την νοτιοανατολική Ευρώπη συνεχίζει την κεντρική Ασία στα βόρεια-δυτικά της Μογγολίας και φτάνει μέχρι τη βορειοανατολική Κίνα. Στην Κεντρική Ευρώπη είναι πολύ σπάνιο επισκέπτης.

Ο Νυφογερανός φθάνει σε ύψος σώματος από 90 έως 100 εκατοστά και ζυγίζει περίπου 2.500 γραμμάρια και το άνοιγμα των φτερών του είναι 165 έως 185 εκατοστά.

Χαρακτηριστικά τα άσπρα φτερά πίσω από τα μάτια και το σκουρόχρωμο φτέρωμα στο λαιμό που φτάνει μέχρι το στήθος. Το πτέρωμα των φτερούγων επεκτείνεται μέχρι και την ουρά.

Διανομή:

 Ο Νυφογερανός ζει στις στέπες της νότιας Ρωσίας, της Ουκρανίας και της Ανατολικής Σιβηρίας και σε ορισμένες περιοχές στα βορειοδυτικά της Αφρικής. Το χειμώνα μεταναστεύει στην Αφρική και την Ινδία όπως και στις γειτονικές χώρες της Μιανμάρ, Μπαγκλαντές και Πακιστάν. Κατά την μετανάστευση από και πρός την Αφρική διασχίζει την ανατολική Μεσόγειο.

Διατροφή:

 Ο Νυφογερανός τρέφεται με φυτικές τροφές αλλά και με σκουλήκια, έντομα, σαλιγκάρια, σαύρες, ποντίκια, βατράχια και νεοσσούς άλλων πουλιών.

Φτιάχνει τη φωλιά στο έδαφος και γεννάει συνήθως δύο αυγά. Η επώαση διαρκεί από 27 έως 29 ημέρες. Μετά από 55-65 ημέρες οι νεοσσοί μπορούν πλέον να πετάνε.

Απογραφή και του κινδύνου:

 Το μέγεθος του πληθυσμού εκτιμάται σε 200.000 έως 240.000 πουλιά, αλλά μειώνεται σημαντικά κυρίως από την καταστροφή των οικοτόπων, καθώς και από άλλα αρπακτικά ζώα. Επιπλέον στην Ινδία και στην ανατολική Αφρική κινδυνεύει από τους κυνηγούς οι οποίοι εξολοθρεύουν ή αιχμαλωτίζουν περίπου το ένα δέκατο κατά την εποχή της μετανάστευσης. 

Η IUCN κατατάσσει το Νυφογερανό ως είδος που δεν διατρέχει κίνδυνο.

Από τα γραπτά ρωμαίων συγγραφέων μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι Νυφογερανοί χρησιμοποιήθηκαν από τους ρωμαίους ώς οικόσιτα πτηνά, κυρίως για τη φύλαξη των σπιτιών προειδοποιώντας με τις δυνατές σαν τρομπέτα κραυγές τους από τα διάφορα αρπακτικά ζώα και αρπακτικά πουλιά !!!

Βασιλικοί πιγκουίνοι !!!

Βασιλικοί πιγκουίνοι ο μεγαλύτερος βρεφικός σταθμός στον κόσμο !!!

Αυτές οι καταπληκτικές αεροφωτογραφίες μιας αποικίας βασιλικών πιγκουίνων δείχνουν με τον πιο γλαφυρό τρόπο, πόσο εξαιρετικοί γονείς είναι οι πιγκουίνοι !!!

Φαίνεται να είναι ο μεγαλύτερος βρεφικός σταθμός, ή η μεγαλύτερη θερμοκοιτίδα του κόσμου. Χιλιάδες βασιλικοί πιγκουίνοι ενστικτωδώς συγκεντρώνονται για να δημιουργήσουν ένα θύλακα θέρμης στο παγωμένο περιβάλλον, για να προστατεύσουν τα νεογέννητα παιδιά τους, που είναι ακόμη ευαίσθητα στο κρύο.

Είναι φανερή από τις φωτογραφίες η θέση των νεαρών πιγκουίνων μέσα στο πλήθος καθώς το τρίχωμά τους είναι καφέ !!!

Η πάπια που νομίζει ότι είναι…. σκύλος !!! (video)

Στο συμπέρασμα αυτό θα καταλήξετε και εσείς βλέποντας το ακόλουθο βίντεο, όπου η Dopey, μια αξιαγάπητη πάπια, συμπεριφέρεται στα αφεντικά της σαν σκύλος, παίζοντας με μια σαγιονάρα! Πιο συγκεκριμένα, η ιδιοκτήτρια πετάει μακριά τη σαγιονάρα και η καταπληκτική πάπια τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορεί (προσέξτε, τρέχει δεν πετάει !!!) για να την πιάσει. Στη συνέχεια τη βάζει στο ράμφος της και επιστρέφει τάχιστα πίσω, αποζητώντας μια νέα… ρίψη! Ό,τι δηλαδή κάνει και ένας σκύλος, με τη διαφορά ότι αντί για μπάλα η πάπια επιλέγει να παίξει με τη σαγιονάρα, προφανώς επειδή είναι ευκολότερο γι’ αυτήν να τη μεταφέρει με το ράμφος της. Το εν λόγω βίντεο είναι από τα πιο δημοφιλή στο YouTube καθώς -όπως όλα δείχνουν- οι πάπιες είναι έτοιμες να αντικαταστήσουν επάξια τους σκύλους, λειτουργώντας ως πρόθυμα κουτάβια !!!

Πράσινος Παπαγάλος !!!

Πράσινος Παπαγάλος

Πράσινος Παπαγάλος (Psittacula krameri)

ΔΑΚΤΥΛΟΛΑΙΜΗΣ ΨΙΤΤΑΚΙΣΚΟΣ
Από εξωτικός έγινε Αθηναίος !!!

To επίσημο όνομά του είναι Psittacula krameri και τα τελευταία χρόνια απέκτησε ελληνική ιθαγένεια. Οι επιστήμονες μελετούν τις αιτίες που έκαναν το πρώην εξωτικό είδος, ενδημικό, που προτιμά τις μεγαλουπόλεις !!!

Ένας Ευρωπαίος από την Αφρική !!!

Ο δακτυλολαίμης ψιττακίσκος μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες περιοριζόταν στα νότια της Ασιατικής Ηπείρου και στην υποσαχάρια Αφρική. Ζούσε σε τροπικές, υποτροπικές και άλλες θερμές περιοχές του πλανήτη. Από το 1970 άρχισαν να τον συναντούν στη Βόρεια Αμερική, μετά στην Ευρώπη και στα τέλη της δεκαετίας του '80 ήρθε και στην Ελλάδα !!!

Το γεγονός ότι έχει δημιουργήσει ενδιαιτήματα σε Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Τσεχία, Γερμανία, Βέλγιο, ακόμα και στην Αγγλία, καταδεικνύει ότι το «εξωτικό πουλί» έχει πάρει πια την ευρωπαϊκή ιθαγένεια !!!

Το αξιοπρόσεκτο είναι πως το είδος αυτό δεν είναι μεταναστευτικό και θεωρείται «είδος συντροφιάς». Αυτό σημαίνει ότι η άφιξή του στην Ευρώπη δεν οφείλεται σε ομαδική μετακίνηση. Η πιο πιθανή εκδοχή είναι ότι ο πληθυσμός δημιουργήθηκε από σκόπιμες απελευθερώσεις και από άτομα που απέδρασαν από την αιχμαλωσία, συγκρότησαν μικροκοινωνίες και έκτοτε μετακινούνται σιγά σιγά στα όρια της ηπείρου και εγκαθίστανται εκεί όπου βρίσκουν κατάλληλες συνθήκες. Και κάτι ακόμα, ιδιαίτερα περίεργο: το περιβάλλον που προτιμούν δεν είναι αυτό της εξοχής, αλλά της πόλης.

Από τα μέχρι τώρα δεδομένα παρατηρούμε ότι συναθροίζονται κυρίως στα αστικά και περιαστικά πάρκα και δάση, όπου χτίζουν τις φωλιές τους σε ευκάλυπτους ή καταφεύγουν σε κουφάλες άλλων δέντρων. Γι' αυτό και οι περιπατητές στο Πάρκο Τρίτση, στον Πύργο Βασιλίσσης, οι κάτοικοι της Γλυφάδας, της Φιλοθέης, της Αρτέμιδας αλλά και της Θεσσαλονίκης κοντά στο ΑΠΘ, θα έχουν προσέξει την παρουσία των πρασινωπών παπαγάλων με το πορτοκαλί δακτυλίδι στο λαιμό. Μικροί πληθυσμοί έχουν παρατηρηθεί επίσης στη Σκάλα Ωρωπού, σε νησιά του Αιγαίου, ιδιαίτερα στα Δωδεκάνησα αλλά και στη Βόρεια Πελοπόννησο !!!

Παραδείσια πουλιά !!!

Εμείς και τα παραδείσια πουλιά !!!
Τα παραδείσια πουλιά θέλουν ειδική μεταχείριση και λεπτούς χειρισμούς !!!

Τα παραδείσια πουλιά δεν θα αναζητήσουν την επαφή μαζί σας, εκτός και μόνο αν τα ταΐζετε με το χέρι σας. Από την φύση τους, δεν αναζητούν το χάδι σας και για να εξοικειωθούν μαζί σας, θα χρειαστεί να περάσει αρκετός καιρός.

Όταν θα πλησιάζετε το κλουβί τους, θα πρέπει να αποφύγετε τις απότομες κινήσεις, τους δυνατούς και ξαφνικούς θορύβους και γενικά θα πρέπει να είσαστε ήρεμοι όση ώρα θα βρισκόσαστε κοντά τους. Με αυτό τον τρόπο θα συνηθίσουν την παρουσία σας και θα συμπεριφέρονται φυσιολογικά και άνετα όσο θα βρισκόσαστε κοντά τους.

Αν χρειαστεί να βγάλετε κάποιο πουλί από το κλουβί του, θα πρέπει πρώτα να κλείσετε όλες τις πόρτες και τα παράθυρα του δωματίου, γιατί μπορεί να δραπετεύσει. Στη συνέχεια χρησιμοποιήστε τον δείκτη και τον αντίχειρά σας για να το πιάσετε ακριβώς στο στήθος του, ενώ με τα υπόλοιπα δάχτυλα αγκαλιάστε απαλά το σώμα του. Προσπαθήστε να το πιάσετε όταν το πουλί θα είναι καθισμένο σε ένα κλαδάκι, ή στο πάτωμα του κλουβιού και όχι την ώρα που προσπαθεί να πετάξει Οταν το πιάσετε, θα πρέπει το κεφαλάκι του να είναι ελεύθερο και το χέρι σας να το κρατάει σφιχτά, όχι όμως σε σημείο που να το πονάει. Αν έχετε μεγάλο κλουβί δαπέδου, χρησιμοποιήστε μία απόχη για να το πιάσετε.

Τα παραδείσια πουλιά χρειάζονται ανάπαυση από 9 έως 12 ώρες και θα πρέπει αυτές τις ώρες να μην ανάβετε το φως στο δωμάτιο που βρίσκονται. Αν τα έχετε στο σαλόνι σας, ή στο καθιστικό και θέλετε να έχετε αναμμένο φως, θα πρέπει να σκεπάσετε το κλουβί τους με ένα πανί. Το φως δεν θα πρέπει να το κλείσετε απότομα, ειδικά την ώρα που θα ετοιμάζονται για ύπνο. Το απότομο σκοτάδι θα τα τρομάξει και θα αρχίσουν να πετούν πανικόβλητα μέσα στο κλουβί τους. Θα πρέπει να αφήσετε ένα μικρό φως ανοιχτό μέχρι να ετοιμαστούνε και στη συνέχεια να το κλείσετε.

Αν το κλουβί τους είναι μικρό, θα πρέπει να τα αφήνετε μία φορά την ημέρα να πετούν ελεύθερα στο δωμάτιο. Αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή, γιατί εγκυμονεί πολλούς κινδύνους. Ο κυριότερος είναι να φύγει από κάποιο ανοιχτό παράθυρο, ή να ξεγελαστεί και να πέσει πάνω σε κάποιο καθαρό τζάμι, ή καθρέπτη, με κίνδυνο να τραυματίσει το ράμφος του, ή να πάθει κάποιο κάταγμα. Οι κουρτίνες επίσης μπορεί να γίνουν επικίνδυνες αν μπλεχτούν τα νύχια του πάνω σε αυτές. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δώσετε αν υπάρχει ενυδρείο στο ίδιο δωμάτιο, μιας και μπορεί είτε να πνιγεί, είτε να πάθει κάποιο πολύ σοβαρό κρυολόγημα, πέφτοντας μέσα. Επίσης θα πρέπει να αποφύγετε τις γάτες και τα σκυλιά γιατί θα το δουν ως ιδιαίτερα καλή τροφή και θα το κυνηγήσουν.

Ακόμα και ένας απρόσεκτος ιδιοκτήτης ή καλεσμένος μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνος για το πουλί, μιας και μπορεί να το πατήσει χωρίς να το προσέξει. Προτού λοιπόν αφήσετε ελεύθερο το πουλί σας να πετάξει μέσα στο δωμάτιο, θα πρέπει να καλύψετε τους καθρέπτες, να κλείσετε τις πόρτες και τα παράθυρα του δωματίου, να καλύψετε τα ενυδρεία σας και να προειδοποιήσετε τους υπόλοιπους κατοίκους του σπιτιού για την πρόθεσή σας.

Η επιστροφή του πτηνού στο κλουβί του, δεν είναι τόσο δύσκολη όσο νομίζετε. Αρκεί να το ταΐζετε μόνο μέσα στο κλουβί και να υπάρχει μία μεγάλη πόρτα σε αυτό για να μπει εύκολα μέσα. Αν παρόλα αυτά το πουλί αρνείται να επιστρέψει στο κλουβί του, υπάρχουν τρόποι για να το πιάσετε.

Ο πρώτος είναι να κλείσετε όλα τα φώτα στο δωμάτιο και να αφήσετε ένα φως μόνο κοντά στο κλουβί, αυτό πολύ πιθανόν να το προσελκύσει και να επιστρέψει μόνο του μέσα.

Ο δεύτερος είναι να τοποθετήσετε ένα κλαδί σε κάποιο σημείο του δωματίου, έτσι που να καθίσει για να ηρεμήσει μετά από την πτήση του. Οταν κουρνιάσει στο κλαδί, πολύ προσκεκτικά τοποθετήστε το κλαδί μαζί με το πουλί μέσα στο κλουβάκι του.

Ο τρίτος τρόπος είναι να περιμένετε να κοιμηθεί, να το πιάστε προσεκτικά με το χέρι σας και να το βάλετε μέσα στο κλουβί του.

Αν τα αφήνετε συχνά να πετούν μέσα στο δωμάτιο ελεύθερα, θα παρατηρήσετε πως θα επιστρέφουν μόνα τους στο κλουβί τους, μιας και εκεί θα βρίσκουν τροφή και νερό. Επίσης θα πρέπει να απλώσετε εφημερίδες σε διάφορα σημεία του δωματίου όπου θα κουρνιάζουν, γιατί θα αφήνουν τις ακαθαρσίες τους ακριβώς από κάτω.

Σπάνιος λευκός πιγκουίνος !!!

Σπάνιος λευκός πιγκουίνος εντοπίστηκε στην Ανταρκτική !!!

Ο φωτογράφος David Stephens βρέθηκε στην Ανταρκτική με το πλοίο Lindblad Expeditions του National Geographic και απαθανάτησε αυτό τον υπέροχο σπάνιο πιγκουίνο με το περίεργο χρώμα. Βρίσκεται στα νησιά Aitcho της Ανταρκτικής !!!

Υδρόβια !!!

Υδρόβια & Παρυδάτια

Η Φαλαρίδα, η Νερόκοτα, η Καλημάνα, το Μπεκατσίνι και το Κουφομπεκάτσινο είναι είδη που δίνουν την
 αίσθηση, με τις φωνές και τα πετάγματα τους, ότι ο υγροβιότοπος και οι παρακείμενες σε αυτόν εκτάσεις σφύζουν από ζωή.
Η βιολογία των παραπάνω ειδών εμφανίζει μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον, γιατί η παρουσία τους στους βιότοπους έχει έναν πολύ συγκεκριμένο οικολογικό ρόλο, εξάλλου είναι γνωστό ότι όσο μεγαλύτερη βιοποικιλότητα εμφανίζει ένα οικοσύστημα τόσο πιο σταθερό είναι !!!


Αγριο-Χήνες (Anser anser).
Ο λαιμός της είναι μεγάλος σε μήκος και το ράμφος της είναι μέτριο. Τα πιο πολλά είδη στην Ευρώπη, στην Ασία και στη Βόρεια Αμερική είναι αποδημητικά...

Αγριό-παπιες Νήσσα, (Anas).
Πάπια Νήσσα, (Anas), είναι η κοινή ονομασία που έχουν πτηνά της οικογένειας των Νησσιδών (Anatidae), που ανήκουν στην τάξη των Χηνόμορφων...

Πελαργόμορφα (Ciconiiformes)
Τα πελαργόμορφα περιλαμβάνουν 6 οικογένειες πουλιών (Πελαργούς, Ερωδιούς, Γύπες του νέου κόσμου, κ.λ.π) και 54 γένη σύμφωνα με την πιό διαδεδομένη...

Ερωδιίδαι (Ardeidae)
Είναι πουλιά με μακριά πόδια και ράμφος που τους βοηθούν πολύ αφού ζούν, με ελάχιστες εξαιρέσεις, σε περιοχές με ρηχά νερά...

Κύκνοι (Cygnus).
7 είδη συνολικά (μερικά από αυτά αποτελούν για ορισμένους ορνιθολόγους υποείδη) τα 5 είναι ολόλευκα, με μαύρα πόδια και απαντούν στο Βόρειο Ημισφαίριο...

Οικογένεια Πελεκανίδες (Pelecanidae).
Χωρίζονται σε οκτώ είδη, με κατανομή σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική, συνήθως σε περιοχές με θερμό κλίμα. Το μικρότερο είδος είναι ο καφέ πελεκάνος...

Φοινικόπτερο (Phoenicopterus ruber).
Περισσότερο γνωστό με το όνομα Φλαμίνγκο, το υδρόβιο αυτό πουλί μαγνητίζει τα βλέμματα χάρη στην υπέρκομψη ψηλόλιγνη σιλουέτα του...

Οικογένεια Χαραδριόμορφα (Charadriidae).
Τα Χαραδριόμορφα είναι μία πολυπληθής και πολύμορφη οικογένεια παρυδάτιων πουλιών, τρέφονται κυρίως διάφορα ασπόνδυλα όπως γαιοσκώληκες έντομα...

Οικογένεια: Πουλάδες Ραλλίδες (Rallidae).
Υδρόβια πουλιά, περιλαμβάνει γνωστά είδη όπως: Νερόκοτα, Φαλαρίδα, Νεροκοτσέλα, Ορτυκομάνα, Στικτοπουλάδα, Μικροπουλάδα, Nανοπουλάδα...

Οικογένεια: Σκολοπακίδες (Scolopacidae)
Οι Σκολόπακες είναι μία πολυπληθής και πολύμορφη οικογένεια παρυδάτιων πουλιών, με μακρύ ράμφος και μακριά πόδια...

Οικογένεια: Ανωρραµφίδες (Recurvirostridae) Καλαμοκανάδες, Αβοκέτες.
Οικογένεια παρυδάτιων πτηνών που ανήκουν στην κατηγορία Charadrii. Χωρίζονται σε δύο διαφορετικές ομάδες...

Οικογένεια Φαλακροκορακίδες (Phalacrocoracidae), Κορμοράνοι
Οι Φαλακροκορακίδες είναι μεσαίου και μεγάλου μεγέθους υδρόβια πτηνά που
αναπαράγονται σε αποικίες και διανέμονται σε όλο τον κόσμο...

Σταχτοσκαλίδρα !!!

Σταχτοσκαλίδρα

Σταχτοσκαλίδρα (Calidris temminckii)

Η Σταχτοσκαλίδρα είναι ένα μικρό είδος παρυδάτιου πουλιού του γένους Calidris. Το μήκος σώματος κυμαίνεται από 13,5 έως 15 εκατοστά. Το άνοιγμα των φτερών είναι 34 έως 37 εκατοστά. Το βάρος κυμαίνεται μεταξύ 20 έως 40 γραμμάρια. Παρόμοιο στην εμφάνιση με τη Νανοσκαλίδρα (Calidris minuta), αλλά με κοντύτερα πόδια και μακρύτερα φτερά. Τα πόδια είναι κίτρινα και άσπρα τα εξωτερικά φτερά της ουράς. Το πτέρωμα είναι καστανό στο πάνω μέρος με καφέ κεφάλι και λευκό το κάτω μέρος του σώματος, με εξαίρεση το στήθος που είναι σκοτεινότερο. Σπανίως συναντάται σε μεγάλες ομάδες, σε αντίθεση με τα άλλα είδη του γένους Σκαλίδρες.




Η Σταχτοσκαλίδρα αναπαράγεται σε βάλτους και τυρφώνες σε εκβολές ποταμών στην αρκτική τούνδρα της Ευρασίας. Η περιοχή αναπαραγωγής εκτείνεται από τη Σκωτία στη Νορβηγία και φτάνει έως τη βορειοανατολική Σιβηρία. Κυριότερες περιοχές αναπαραγωγής είναι ο αυτόνομος ρωσικός θύλακας των Γιαμάλων Yamal νότια του ποταμού Γενισέι Yenisei και στο βορειότερο κατοικήσιμο σημείο της γής, στη χερσόνησο Taymyr στη βόρεια Σιβηρία.
Προτιμά σχετικά ξηρές περιοχές με χαμηλούς θάμνους. Φωλιάζει κυρίως σε φιόρδ, ποτάμια και σε εκβολές ποταμών. Αποφεύγει όσο είναι δυνατόν τις αμμώδεις ακτές και προτιμά κυρίως προστατευόμενους από το κρύο όρμους, ελώδεις περιοχές, εκβολές ποταμών και αλυκές.




Είναι μεταναστευτικό είδος μεγάλων αποστάσεων, μεταναστεύει στις ακτές της Μεσογείου, την υποσαχάρια Αφρική και στη Νότια Ασία, συνήθως σε μικρές ομάδες των δύο έως πέντε πτηνών. Στη Σκανδιναβία η Σταχτοσκαλίδρα εγκαταλείπει τους τόπους αναπαραγωγής από τα μέσα Ιουλίου έως τα τέλη Αυγούστου με κατεύθυνση νότια, νοτιοδυτικά περνώντας πάνω από όλη την Ευρώπη και φτάνοντας στη Μεσόγειο Σεπτέμβριο έως αρχές Οκτωβρίου. Σύμφωνα με παρατηρήσεις δακτυλιομένων πουλιών δείχνουν ότι ο σκανδιναβικός πληθυσμός διαχειμάζει κυρίως στη Δυτική Αφρική και περιστασιακά στις γαλλικές ακτές του Ατλαντικού. Σημαντικός ενδιάμεσος σταθμός ανάπαυσης του Σκανδιναβικού πληθυσμού αναπαραγωγής είναι η βόρεια Ιταλία.
Ο αναπαραγώμενος πληθυσμός της Δυτική Σιβηρίας ξεχειμωνιάζει κυρίως στη νοτιοδυτική Ασία και την Ανατολική Αφρική.



Διατροφή:
 Τρέφονται με έντομα, σκουλήκια, μαλάκια και καρκινοειδή.

Αναπαραγωγή:
 Τα αρσενικά φθάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα κατά το πρώτο έτος της ζωής τους, ενώ τα θηλυκά είναι σεξουαλικά ώριμα σε ένα έως τρία έτη. Τα θηλυκά παρουσιάζουν διαδοχική διγαμία, ζευγαρώνουν με δύο αρσενικά διαδοχικά κατά την εποχή της αναπαραγωγής. Οι πρώτοι νεοσσοί ανατρέφονται από το πρώτο αρσενικό. Ενώ τη φροντίδα των νεοσσών από τη δεύτερη γέννα αναλαμβάνει το θηλυκό.
Η φωλιά γίνεται στο έδαφος, από Μάιο έως Ιούλιο γεννάει 3 - 4 αυγά σε δύο φωλιές ταυτοχρόνως στη μία επωάζονται τα αυγά από το αρσενικό και στην άλλη από το θηλυκό. Τη φροντίδα των νεοσσών αναλαμβάνει ο γονέας που τα εκκόλαψε. Οι νεοσσοί αρχίζουν να πετάνε μετά από περίπου 16 έως 18 ημέρες και λίγο αργότερα γίνονται ανεξάρτητα !!!

Αετομάχος !!!

Αετομάχος

Αετομάχος (Lanius collurio)

Ωδικό πουλί με συμπεριφορά αρπακτικού, όπως όλοι οι κεφαλάδες. Kαλοκαιρινός επισκέπτης, φωλιάζει σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και σε ορισμένα νησιά. Ο αρσενικός Αετομάχος έχει πυρόξανθο φτέρωμα στη ράχη του ενώ το πρόσωπό του αυλακώνεται από μια φαρδιά και χαρακτηριστική μαύρη λωρίδα, σε αντίθεση με τα αλλά είδη του ίδιου γένους, είναι ο μόνος κεφαλάς που δείχνει φυλετικό διμορφισμό. Το αρσενικό έχει διαφορετικά χρώματα από το θηλυκό και αναγνωρίζεται εύκολα από το κυανόσταχτο πάνω μέρος του κεφαλιού, αυχένα και ουροπύγιο, την ερυθροκαστανή ράχη, καθώς και από μια φαρδιά μαύρη οφθαλμίκη λωρίδα στο πρόσωπο, που περνά από τα μάτια και φτάνει έως τα καλυπτήρια των αφτιών, πάνω από την οποία βρίσκεται άλλη μια, στενότερη και λεύκη. Το θηλυκό στο πάνω μέρος είναι καστανό, στο κάτω λευκό, με καστανές εγκάρσιες ραβδώσεις.




Τα νεαρά άτομα μοιάζουν με τη μητέρα τους. 
Με τη θηλυκιά μοιάζουν και οι νεαροί κοκκινοκεφαλάδες, που δύσκολα ξεχωρίζουν με το λευκό τους ουροπύγιο, τις λευκές κηλίδες στις φτερούγες και τις εγκάρσιες ραβδώσεις στο πάνω μέρος. Ο λαιμός, τα μάγουλα και το φρύδι έχουν χρώμα λευκό. Θα τον συναντήσουμε σε ανοιχτές περιοχές με θάμνους αλλά και σε ξέφωτα του δάσους, να καραδοκεί όχι μόνο για έντομα αλλά και για ποντίκια, βατράχια και μικρά πουλιά, που χωρίς εξαίρεση καρφώνει στα αγκάθια. Γεννάει 5-6 αβγά, τα οποία κλωσάει το θηλυκό επί 13-16 μέρες. Οι νεοσσοί δέχονται τη στοργική φροντίδα του ζευγαριού και κάνουν το πρώτα πετάγματα από τη φωλιά μετά από δύο εβδομάδες !!!