Η απίστευτη ικανότητα του Πετρίτη !!! (vide0)

Μοναδικός ο τρόπος που κυνηγάει τη λεία του !!!

Πετρίτης !!!

Πετρίτης

Πετρίτης (Falco peregrinus)

Ο Πετρίτης θεωρείται το κατεξοχήν γεράκι και το πιο γ ρ ή γ ο ρ ο πλάσμα σε αυτόν τον πλανήτη. Οταν εφορμά ενάντια στη λεία του, αναπτύσσει ταχύτητες που ξεπερνούν τα 270 χιλιόμετρα την ώρα ενώ πιστεύεται ότι μπορεί να φτάσει και τα 400 +  χιλιόμετρα την ώρα !!!

Περιγραφή

Μήκους 38-48 εκατοστών, έχει το μέγεθος της Κουρούνας, με μακριές και μυτερές φτερούγες όπως όλα τα γερά­κια, μαύρο μουστάκι, σχετικά κοντή ουρά και γρήγορο φτεροκόπημα σαν του Περιστεριού. Ο θηλυκός Πετρίτης είναι πιο μεγαλόσωμος και σκοτεινότερου χρώ­ματος από τον αρσενικό. Το φτέρωμα του αρσενικού Πετρίτη ποικίλλει, από σκού­ρο σε ανοιχτό γκρίζο στο πάνω μέρος, μαύρο το πάνω μέρος του κεφαλιού, ενώ το κάτω μέρος του σώματος έχει απόχρωση ασπροκίτρινη με πυκνές, μαύρες λωρί­δες. Τα ανήλικα, σκοτεινοκάστανα στο πάνω μέρος του σώματός τους, έχουν ανοι­χτόχρωμα φτερά με ραβδώσεις στο κάτω μέρος.

Βιότοπος

Ο Πετρίτης προτιμά ανοιχτές περιοχές, γκρεμούς, δάση με μεγάλα ξέφωτα και χέρσες εκτάσεις.

Διατροφή

Τρέφεται κυρίως με πουλιά μέχρι το μέγεθος περιστεριού, πέρ­δικες κλπ. τα οποία πιάνει στον αέρα! Μοναδικός ο τρόπος που κυνηγάει τη λεία του. Ορμάει στο στόχο σχεδόν κατακόρυφα, με τις φτερούγες του κλειστές καικατακεραυνώνει τη λεία με τα πόδια του, πριν προλάβει να αντιδράσει.Την επίθε­ση του Πετρίτη συνοδεύει ένα βουητό που δημιουργεί το αστραπιαίο πέταγμα αυτού του γερακιού. Ο Πετρίτης έχει ικανότητα ταχύτατης εστίασης της εικόνας, διατηρεί δηλαδή συνεχώς εστιασμένη στα μάτια του την εικόνα της λείας του, μολονότι κινείται με ταχύτητα που μπορεί να ξεπερνά τα 270 χιλιόμετρα την ώρα. Φωλιάζει κυρίως σε απότομους βράχους.

Αναπαραγωγή

Λαλίστατος την περίοδο του ζευ­γαρώματος, έχει ευρύτατη γκάμα φωνών, από ένα υψηλόφωνο κακάρισμα ως ένα λεπτό σφύριγμα. Ο Πετρίτης γεννάει μία φορά το χρόνο 3-4 αυγά τα οποία κλωσσάει το θηλυκό, με τη βοήθεια συχνά και του αρσενικού, επί 29-32 μέρες. Η πρώτη, αναγνωριστική πτήση των νεοσσών, τους οποίους φροντίζουν και οι δύο γονείς, γίνεται μετά 35-42 μέρες.

Ο Πετρίτης φωλιάζει σποραδικά στην Ελλάδα !!!

Στεπογέρακο !!!

Στεπογέρακο

Στεπογέρακο (Falco cherrug)

Το Στεπογέρακο είναι μεγαλόσωμο γεράκι που έχει παρατηρηθεί και φωτογραφηθεί στο παρελθόν στην περιοχή. Πρόκειται για είδος που έχει παρατηρηθεί ελάχιστες φορές στην Ελλάδα. Δεν φαίνεται ότι αποτελεί τακτικό επισκέπτη, αλλά λόγω του ότι δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό, και του ότι δεν βρίσκονται συχνά έμπειροι στην αναγνώριση αυτού του είδους ορνιθολόγοι στην περιοχή, είναι εντελώς άγνωστη η συχνότητα παρουσίας του

Περιγραφή:

 Τα ενήλικα έχουν άσπρο κεφάλι, με μικρές σκούρες πιτσιλιές ή χρώματα. Τα μουστάκια του προσώπου είναι μικρά και ασαφή. Το πάνω μέρος του σώματος είναι σκούρο καφέ ενώ το κάτω είναι άσπρο με πολλές σκούρες καφέ κηλίδες, ιδίως στην κοιλιά και στους μηρούς. Τα νεαρά είναι πιο σκούρα, ιδίως στο κάτω μέρος. Κήρωμα και πόδια γκριζογάλανα σε μικρή ηλικία και κίτρινα στα ενήλικο

Γενικά χαρακτηριστικά:

 Είναι το μεγαλύτερο γνήσιο γεράκι της χώρας μας και μόνο με τον Χρυσογέρακα μπερδεύεται. Είναι πάντως πιο βαρύ τόσο στο πέταγμα όσο και όταν κυνηγάει, γι" αυτό άλλωστε και προτιμάει πιο αργοκίνητη λεία από τα αλλά γεράκια. Περνάει πολλές ώρες καθισμένος στο χώμα και συχνά πετάει χαμηλά πάνω από το έδαφος. Χρησιμοποιείται πολύ από τους Μουσουλμάνους Ιερακοθήρες και κυρίως για το κυνήγι των αγριόγαλων.

Οϊκότοπος:

 Είναι αρπακτικό των ανοιχτών εκτάσεων της Ευρασίας. Προτιμάει κυρίως στέπες, μισοδασωμένες πεδιάδες, χαμη­λούς λόφους και, πιο σπάνια, ψηλά οροπέδια. Το χειμώνα συχνάζει κυρίως σε υγρότοπους.

C. citellus

Διατροφή:

 Δείχνει φανερή προτίμηση στα τρωκτικά και ιδιαίτερα στους Σπερμόφιλους (C. citellus).

Τρέφεται επίσης με πολλών ειδών πουλιά μεσαίου ή και μι:γάλου μεγέθους καθώς και ερπετά. Φωλιάζει σε δένδρα ή σε βράχους, συνήθως δε καταλαμβάνει τη φωλιά κάποιου κορακοειδούς. Αρχές του Απρίλη γεννάει 4-5 αυγά πού τα κλωσάει μόνο το θηλυκό για 28-30 ήμερες. Όταν υπάρχει αρκετή τροφή επιζούν όλα τα μικρά, πού κάνουν το πρώτο τους πέταγμα στην ηλικία των 40-45 ήμερων.

 Είναι πολύ πιθανόν ότι ο Κυνηγογέ­ρακας φωλιάζει κάπου στη Β. Θράκη αλλά αυτό δεν έχει ακόμη αποδειχθεί. Είναι πάντως σπάνιος στην χώρα μας και λίγα μόνο άτομα ξεχειμωνιάζουν στους μεγάλους υγρότοπους της Β. Ελλάδας ή απλώς περνάει κατά τη μετανάστευση του.

Μαυροπετρίτης !!!

Μαυροπετρίτης

Eleonora's Falcon   Falco eleonorae


Ο Μαυροπετρίτης είναι ένα σκουρόχρωμο, μεσαίου μεγέθους μεταναστευτικό γεράκι με μακριές φτερούγες το οποίο εμφανίζεται στη Μεσόγειο τον Απρίλιο, επιστρέφοντας από τις περιοχές διαχείμασης του στην Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα τη Μαδαγασκάρη . Τα ενήλικα απαντώνται σε δύο χρωματικές φάσεις: μία σκούρα, σχεδόν ολόμαυρη και μία, πιο συνηθισμένη, ανοιχτή φάση στην οποία το σώμα είναι ανοιχτό καστανοκόκκινο με επιμήκεις ραβδώσεις. Πάντως, σε συνθήκες πεδίου ακόμη και η ανοιχτόχρωμη φάση δείχνει ένα πολύ σκούρο, σχεδόν μαύρο πουλί. Έχει αγελαίες συνήθειες ενώ μεμονωμένα άτομα μπορούν να μπερδευτούν με τον Πετρίτη (Falco peregrinus), που είναι όμως πιο γεροδεμένος και με πιο κοντή ουρά.

Η Ελλάδα θεωρείται ως η πιο σημαντική χώρα για τη διατήρηση και την επιβίωση του Μαυροπετρίτη αφού γνωρίζουμε πλέον ότι φιλοξενεί κατά την περίοδο της αναπαραγωγής πάνω από το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού  που εκτιμάται στα 14,700 - 15,400 ζευγάρια. Παλαιότερες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για το 70% και το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού, το ένα τρίτο του οποίου αναπαράγεται στις νησίδες της Κρήτης !!!

Στην Ελλάδα ο Μαυροπετρίτης εμφανίζεται από τον Απρίλιο με τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα να ζευγαρώνουν και να καταλαμβάνουν θέσεις φωλιάσματος σχηματίζοντας χαλαρές αποικίες ήδη από το Μάη. Εξαιτίας όμως της χαμηλής διαθεσιμότητας τροφής στις περιοχές φωλιάσματος, κυνηγά συνήθως σε μεγάλες αποστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και μόνον μερικά άτομα επιστρέφουν στις αποικίες τη νύχτα. Πράγματι, τη συγκεκριμένη περίοδο θεωρείται ότι η έκταση στην οποία δραστηριοποιούνται τα γεράκια μιας αποικίας μπορεί να ξεπερνά τα 1.000 km2. Έτσι, στην αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου Μαυροπετρίτες μπορεί να παρατηρηθούν και στην ηπειρωτική Ελλάδα ακόμη και σε ψηλά βουνά μακριά από τις ακτές διότι, τα νησιά που φιλοξενούν αναπαραγωγικές αποικίες δεν μπορούν να στηρίξουν με τροφή τα άτομα. Μάλιστα ώριμα άτομα που περιπλανιούνται στην ηπειρωτική Ελλάδα μπορεί να μπερδευτούν και με άλλα είδη γερακιών.

Διατροφή:
Η δίαιτα του Μαυροπετρίτη μέχρι και τα τέλη Ιουλίου οπότε έχει ολοκληρωθεί η ωοτοκία, αποτελείται κυρίως από μεγάλα έντομα όπως πεταλούδες, ιπτάμενα μυρμήγκια, λιβελλούλες, τζιτζίκια και σκαθάρια τα οποία συλλαμβάνει στον αέρα με τα νύχια του, επάνω από τα νησιά ή τη θάλασσα . Κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου και μέχρι τον Οκτώβριο, τρέφεται αποκλειστικά με μεταναστευτικά πουλιά, μία πηγή τροφής που, θεωρητικά, είναι ανεξάντλητη !!!
Μετά την αναπαραγωγή του, δηλαδή κατά το τέλος Οκτώβρη με αρχές Νοέμβρη, πετά προς Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα Μαδαγασκάρη όπου διαχειμάζει επιστρέφοντας σε μια κατά βάση εντομοφαγική δίαιτα !!!

Αναπαραγωγή:

 To ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Μαυροπετρίτη είναι ότι αναπαράγεται πολύ πιο αργά σε σχέση με τα άλλα πουλιά.

Συγκεκριμένα η αναπαραγωγική του περίοδος αρχίζει πολύ πιο καθυστερημένα (Ιούλιο) εν συγκρίσει με τα άλλα μεταναστευτικά πουλιά με συνέπεια να μπορεί να συμπεριλάβει στη διατροφή του την πληθώρα των μεταναστευτικών ειδών ορνιθοπανίδας που πετούν πάνω από τη λεκάνη της Μεσογείου κατά τα τέλη του Καλοκαιριού και με κατεύθυνση προς Νότο. Για το λόγο αυτό, από τον Αύγουστο μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου δεν παρατηρούνται γενικά μετακινήσεις του Μαυροπετρίτη μεταξύ του νησιού που αναπαράγεται και της ηπειρωτικής χώρας, -με εξαίρεση τις ημέρες με άπνοια  αφού τα ώριμα άτομα και οι νεοσσοί τρέφονται με πουλιά από το φθινοπωρινό μεταναστευτικό κύμα.

Το είδος φωλιάζει βασικά σε φυσικές κοιλότητες βράχων που εντοπίζονται σε μικρές νησίδες, σε γκρεμούς νησίδων και μεγαλύτερων νησιών αλλά και σε εσωτερικά βράχια. Μάλιστα θεωρείται ότι παρουσιάζει σταθερή χρήση της θέσης φωλιάσματος και μονογαμικές συνήθειες, αλλά σύμφωνα πάντα με τα υπάρχοντα στοιχεία, παρουσιάζεται το φαινόμενο του διασκορπισμού των νεαρών κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Έτσι σύμφωνα με τον Ristow et al. (1979) περίπου το 90% των νεαρών ατόμων που δεν αναπαράγονται κατά τα πρώτα 2 με 3 χρόνια της ζωής τους απουσιάζουν από την αποικία καταγωγής τους κατά την περίοδο από Μάιο-Οκτώβριο αλλά εγκαθίστανται σ' αυτήν τα επόμενα χρόνια.

Κάθε ζευγάρι Μαυροπετρίτη γεννά από 1 έως 3 αυγά ενώ οι νεοσσοί εκκολάπτονται τέλη Αυγούστου, οπότε υπάρχει όπως προαναφέρθηκε ένα τεράστιο μεταναστευτικό ρεύμα πουλιών που παρέχουν μία εύκολα προσβάσιμη και άφθονη πηγή τροφής. Οι νεοσσοί πτερώνονται μετά από 35 μέρες και έτσι, από τα μέσα Οκτωβρίου οι πληθυσμοί αρχίζουν να μεταναστεύουν προς την Ανατολική Αφρική και τη Μαδαγασκάρη όπου διαχειμάζουν !!!

Χρυσογέρακο !!!

Χρυσογέρακο

Το Χρυσογέρακο είναι πτηνό της οικογένειας των Ιερακίδων. Το όνομα Χρυσογέρακας προέρχεται από το χαρακτηριστικό χρώμα στο πάνω μέρος του κεφαλιού. Μήκους 30-60 εκατοστών, με πολύ μακριές και μυτερές φτερούγες με άνοιγμα 60 εώς 120 εκατοστά και μακριά ουρά. Όπως σε όλα σχεδόν τα αρπακτικά το θηλυκό είναι πιο μεγαλόσωμο από το αρσενικό. Το φτέρωμα του ανάλογα με το υποείδος: το χρώμα της ράχης μέχρι την ουρά ποικίλει από σκούρο μπλε έως γκρίζο, το στήθος και η κοιλιά είναι διάστικτο (καφέ) ανοικτό, το τελείωμα της ουράς του είναι λευκό. Χαρακτηριστικό του χρυσογέρακα όπως και σε όλα τα Long Wing ή Υψηλής Πτήσης αρπακτικά είναι το μαύρο ή πολύ σκούρο χρώμα με τη μορφή γραμμής που καλύπτει τα μάτια εώς και το κάτω μέρος του κεφαλιού. Τα ανήλικα, σκούρο καστανό με ραβδώσεις σε όλο σχεδόν το σώμα. Το βάρος των ενηλίκων είναι 450 εώς 600 γραμμάρια για τα αρσενικά και 600 εώς 800 γραμμάρια για τα θηλυκά.



Ο Χρυσογέρακας απαντάται σε ανοιχτές περιοχές με χαμηλή βλάστηση αλλά όχι σε όλη την ελληνική επικράτεια. Φωλιάζει κυρίως σε απότομους βράχους ή πάνω σε δέντρα που εποπτεύουν σε μια μεγάλη έκταση. Οι κυρίως βιότοποι του βρίσκονται στην βόρεια Αφρική, στα νησιά του Αιγαίου, στην ανατολική Πελοπόννησο, στη βόρεια Ελλάδα, στην Κύπρο και στη βόρεια Τουρκία (νότια παράλια της Μαύρης Θάλασσας). Πρόκειται για μεταναστευτικό πουλί που ξεχειμωνιάζει στα νοτιότερα σημεία παρουσίας του και τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες ανεβαίνει βορειότερα όπως στην χώρα μας.



Διατροφή:
Τρέφεται κυρίως με πουλιά που σε μέγεθος μπορεί να είναι μεγαλύτερα από αυτό. Ακόμα είναι ένα από τα ελάχιστα Υψηλής Πτήσης αρπακτικά που επιτίθεται σε μικρά θηλαστικά αλλά και σε ερπετά (σαύρες κυρίως). Στον Χρυσογέρακα βρίσκουμε έναν μοναδικό τρόπο κυνηγιού σε ζεύγη: Το θηλυκό λόγω της μεγάλης έκτασης των φτερών του και του μεγέθους του, πετάει πολύ χαμηλά στο έδαφος με ταχύτητα και πολλές φορές και πάνω από την γραμμή των δέντρων, προκαλώντας σύγχυση και πανικό στα πουλιά. Τότε το αρσενικό, που πετά ακριβώς πίσω του αλλά ψηλότερα, εφορμά κάθετα και με συνεργασία του θηλυκού συλλαμβάνουν το θήραμα. Τα είδη που προτιμούν είναι μικρά πουλιά αλλά και μεγαλύτερα όπως η τσίχλα, το κοτσύφι και πολλές φορές πέρδικες, μπεκάτσες. Έχουν παρατηρηθεί επιθέσεις ακόμα και σε κορακοειδή. Η μεγάλη ευκινησία που διαθέτουν λόγω της μεγάλης έκτασης των φτερών και της μεγάλης ουράς τα καθιστά ικανά να επιτεθούν ακόμα και σε νυχτερίδες με σημαντικό ποσοστό επιτυχίας.



Αναπαραγωγή:
Το ζευγάρωμα ξεκινά Απρίλιο ή Μάιο, με πτητικές επιδείξεις και κακαρίσματα, από ένα υψηλόφωνο κακάρισμα ως ένα λεπτό σφύριγμα. Το θηλυκό αποθέτει 3-5 αβγά τα οποία κλωσάει κυρίως το θηλυκό, με τη βοήθεια συχνά και του αρσενικού που έχει και την ευθύνη τροφής του συντρόφου του επί 25-38 μέρες. Η πρώτη, αναγνωριστική πτήση των νεοσσών, τους οποίους φροντίζουν και οι δύο γονείς, γίνεται μετά 40-50 μέρες. Στη συνέχεια η εκπαίδευση των νεοσσών κρατάει έως και 2 μήνες ακόμα και με ζωντανά θηράματα που κουβαλούν οι γονείς στη φωλιά.

Ξεφτέρι !!!

Ξεφτέρι

Ιέραξ ο κορυδαλλοφαγος (Falco subbuteo)


Είναι ένα μικρό γεράκι, χαρακτηριστικό του οποίου είναι το εντυπωσιακό πυρόξανθο χρώμα στα φτερά των ποδιών και στο κάτω μέρος της ουράς.
Το μήκος του κυμαίνεται μεταξύ 30 και 60 εκατοστών, το θηλυκό είναι μεγαλύτερο από το αρσενικό. Το πάνω μέρος του σώματος είναι σκούρο με πολλές σκούρες κηλίδες κάτω από τα μάτια άσπρο με μια ξεχωριστή γενειάδα συνεχούς ροής προς τα κάτω.
Η πτήση του θυμίζει υπερμεγέθες πετροχελίδονο με τα στενά δρεπανοειδή φτερά και την σχετικά κοντή του ουρά.




Βιότοπος διανομή
Ιέραξ ο κορυδαλλοφαγος τον συναντούμε σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, αναλυτικά στην νότιο Αγγλία, την Σκανδιναβία και στην περιοχή της Βαλτικής θάλασσας νότια όμως, σε μεγάλα τμήματα της βόρειας και κεντρικής Ασίας, τη βόρειο Κίνα στην Καμτσάτκα ,
Sachalin και στην Ιαπωνία.
Ο ευρωπαικός πληθυσμός διαχειμάζει στη Νότια Αφρική, Ασία στη βόρεια Ινδία και το Πακιστάν και στη νότια Κίνα.

Αναπαραγωγή
Επιστρέφει πίσω από τη διαχείμαση τον Απρίλιο. Η περίοδος της αναπαραγωγής αρχίζει από τον Μάιο μέχρι αρχές Ιουνίου.
Από τις αρχές Ιουνίου περίπου, το θηλυκό γεννά 2-3 αυγά, πιό σπάνια 1 ή 4 αυγά. Η επώαση διαρκεί 28 ημέρες μέχρι να γεννηθούν οι νεοσσοί.
Μετά από ένα μήνα περίπου οι νεοσσοί μπορούν να πετάξουν και σε μικρό διάστημα εγκαταλείπουν τη φωλιά τους.
Από μέσα Αυγούστου αρχές Σεπτεμβρίου, είναι πλέον ικανά να ακολουθήσουν τα ενήλικα στο ταξίδι στα νότια για να διαχειμωνιάσουν




Διατροφή
Η διατροφή του είναι σημαντικά διαφορετική από τα Βραχοκιρκίνεζα, τρέφετε με όλα τα έντομα, ιδιαίτερη προτίμηση δείχνει στίς Λιβελλούλες στους βαλτότοπους που αποτελούν σημαντική πηγή τροφής, επίσης η διατροφή του περιλαμβάνει μικρά πουλιά,
με προτίμηση στους κορυδαλλούς, τσίχλες χελιδόνια πετροχελίδονα τα οποία είναι ικανό να τα συλάβει στον αέρα.
Στον τόπο διαχείμασης στην περιοχή της Αφρικής η κύρια τροφή του είναι οι ιπτάμενοι τερμίτες.

Πληθυσμός
Ο συνολικός αριθμός του είδους στις αρχές του 21ου αιώνα εκτιμάτε ότι ανέρχετε στα 71000 - 12000 αναπαραγώγιμα ζευγάρια.
Το κύριο σημείο διανομής είναι η Ρωσία, με 30000 ώς 60000 ζευγάρια, ο πληθυσμός στην Γερμανία κυμαίνεται μεταξύ 2700 ώς 3000 ζευγάρια, της Αυστρίας 800 ώς 1200 ζευγάρια και στην Ελβετία 400 ώς 600 αναπαραγωγικά ζευγάρια.

Νανογέρακας !!!

Ο Νανογέρακας (Falco columbarius)


Είναι το μικρότερο αρπακτικό της Ευρώπης αλλά από τα μαχητικότερα μακρυφτέρουγο γεράκι. Το μέγεθός του σε βάρος για τα αρσενικά αρχίζει από τα 150 γρ. και για τα θηλυκά φτάνει μέχρι τα 255γρ. και με άνοιγμα φτερών από τα 56 εκ. για τα αρσενικά μέχρι τα 69 εκ. για τα θηλυκά.

Παρόλο το μικρό του μέγεθος είναι δεινός κυνηγός αφού στο μενού του ένας θηλυκός Νανογέρακας μπορεί να συμπεριλάβει μέχρι και φάσα, είναι με λίγα λόγια, ένας αξιοθαύμαστος θηρευτής με μεγάλη ταχύτητα και ο τρόπος που κυνηγάει είναι ίδιος με τα υπόλοιπα μακρυφτέρουγα ξαδέλφια του, με τη μόνη διαφορά, δεν χρησιμοποιεί πάντα την υψηλή πτήση στα κυνήγια του αφού πολλές φορές έχει παρατηρηθεί να πλανάρει πάνω από θάμνους, λιβάδια και δέντρα πριν την εφόρμηση του σε κάποιο θήραμα.


Η βασική διατροφή του είναι τα πουλιά πιάνοντας τα στον αέρα, μετά τα τρωκτικά και ένα μικρό μέρος της διατροφής του είναι και τα έντομα.



Είναι γεράκι που δεν φοβάται ιδιαίτερα τον άνθρωπο !!!

Ο καιρός των Ξεφτεριών !!!

Ο καιρός των Ξεφτεριών !!!

Ξεφτέρια (Αccipiter nisus) από όλη την Ελλάδα στην ΑΝΙΜΑ !!! Ξεφτέρια αρσενικά και θηλυκά, ενήλικα και ανήλικα, με κατάγματα από ατυχήματα ή πυροβολισμό. Δύσκολα πουλιά, με αυξημένο άγχος, δεν πείθονται εύκολα να φάνε σε αιχμαλωσία, άγρια και θυμωμένα !!!


ΑΝΙΜΑ - Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής !!!

Μαυροπετρίτης !!! (Falco eleonorae) Ντοκιμαντέρ

Μαυροπετρίτης

Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae)


 Έχει ύψος 38 εκ. και είναι σπάνιο γεράκι που ζει στη Μεσόγειο. Φωλιάζει σε νησιά του Αιγαίου και στο Ταΰγετο, ενώ συχνά κυνηγάει σε ομάδες.

 Παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στη Σαρδηνία το 1830 και ονομάστηκε Falco eleonorae προς τιμήν της πριγκίπισσας της Σαρδηνίας Ελεονόρα Ντ' Αρμπορέα !!!

 Κάθε άνοιξη το γεράκι έρχεται από τη μακρινή Μαδαγασκάρη και έχουν για λεία τους τα εκατομμύρια πουλιά που περνούν από τη Μεσόγειο μεταναστεύοντας από την Ευρώπη προς την Αφρική. Οι μαυροπετρίτες είναι από τα λίγα γεράκια που φωλιάζουν σε αποικίες σε απόκρημνες πλαγιές δίπλα στη θάλασσα !!!

Πως θα τον αναγνωρίσουμε: Μήκους 36-40 εκατοστών, έχει άνοιγμα φτερών 110-130 εκατοστά.

Είναι είδος διμορφικό, εμφανίζεται δηλαδή με δύο διαφορετικές μορφές. Συναντάμε πουλιά που το φτέρωμα τους είναι ομοιόμορφα μαύρο, όπως το εικονιζόμενο στη φωτογραφία και άλλα που ο λαιμός του είναι λευκός, με χαρακτηριστικό μαύρο μουστάκι και η κοιλιά τους ανοιχτόχρωμη με καφέ στίγματα όπως αυτό της φωτογραφίας που ακολουθεί. Ο Μαυροπετρίτης καθυστερεί τη γέννηση των αυγών του, δύο ή τρία, ως τον Αύγουστο για να εκμεταλλευθεί το πέρασμα των μικρών αποδημητικών πουλιών, μέχρι μεγέθους τσαλαπετεινού, με τα οποία θα ταίσει τους νεοσσούς του! 

Πολλοί Μαυροπετρίτες σκοτώνονται κάθε χρόνο κατά τη φθινοπωρινή μετανάστευση προς την Ανατολική Αφρική, που συμπίπτει με την κυνηγετική περίοδο. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν ψαράδες που τρέφονται με τους νεοσσούς του. Τουρίστες που καταφθάνουν στα άγονα νησιά, αναστατώνουν τις φωλιές από περιέργεια και οι γονείς αναγκάζονται, τρομαγμένοι, να εγκαταλείψουν τα αυγά τους στο έλεος των ποντικιών και του καυτού ήλιου.

Απειλείται με εξαφάνιση. 

Ο Μαυροπετρίτης είναι ένα σκουρόχρωμο, μεσαίου μεγέθους μεταναστευτικό γεράκι με μακριές φτερούγες το οποίο εμφανίζεται στη Μεσόγειο τον Απρίλιο, επιστρέφοντας από τις περιοχές διαχείμασης του στην Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα τη Μαδαγασκάρη (Cramp & Simmons 1980, Beaman & Madge 1998 και Clark 1999). Τα ενήλικα απαντώνται σε δύο χρωματικές φάσεις: μία σκούρα, σχεδόν ολόμαυρη και μία, πιο συνηθισμένη, ανοιχτή φάση στην οποία το σώμα είναι ανοιχτό καστανοκόκκινο με επιμήκεις ραβδώσεις. Πάντως, σε συνθήκες πεδίου ακόμη και η ανοιχτόχρωμη φάση δείχνει ένα πολύ σκούρο, σχεδόν μαύρο πουλί. Έχει αγελαίες συνήθειες ενώ μεμονωμένα άτομα μπορούν να μπερδευτούν με τον Πετρίτη (Falco peregrinus), που είναι όμως πιο γεροδεμένος και με πιο κοντή ουρά.

Η Ελλάδα θεωρείται ως η πιο σημαντική χώρα για τη διατήρηση και την επιβίωση του Μαυροπετρίτη αφού γνωρίζουμε πλέον ότι φιλοξενεί κατά την περίοδο της αναπαραγωγής πάνω από το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού (Dimalexis et al 2007) που εκτιμάται στα 14,700 – 15,400 ζευγάρια. Παλαιότερες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για το 70% (Walter 1979) και το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού, το ένα τρίτο του οποίου αναπαράγεται στις νησίδες της Κρήτης (BirdLife International 1999, Ristow 1991).

Στην Ελλάδα ο Μαυροπετρίτης εμφανίζεται από τον Απρίλιο με τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα να ζευγαρώνουν και να καταλαμβάνουν θέσεις φωλιάσματος σχηματίζοντας χαλαρές αποικίες ήδη από το Μάη. Εξαιτίας όμως της χαμηλής διαθεσιμότητας τροφής στις περιοχές φωλιάσματος, κυνηγά συνήθως σε μεγάλες αποστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και μόνον μερικά άτομα επιστρέφουν στις αποικίες τη νύχτα. Πράγματι, τη συγκεκριμένη περίοδο θεωρείται ότι η έκταση στην οποία δραστηριοποιούνται τα γεράκια μιας αποικίας μπορεί να ξεπερνά τα 1.000 km2. Έτσι, στην αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου Μαυροπετρίτες μπορεί να παρατηρηθούν και στην ηπειρωτική Ελλάδα ακόμη και σε ψηλά βουνά μακριά από τις ακτές διότι, τα νησιά που φιλοξενούν αναπαραγωγικές αποικίες δεν μπορούν να στηρίξουν με τροφή τα άτομα. Μάλιστα ώριμα άτομα που περιπλανιούνται στην ηπειρωτική Ελλάδα μπορεί να μπερδευτούν και με άλλα είδη γερακιών.

Η δίαιτα του Μαυροπετρίτη μέχρι και τα τέλη Ιουλίου οπότε έχει ολοκληρωθεί η ωοτοκία, αποτελείται κυρίως από μεγάλα έντομα όπως πεταλούδες, ιπτάμενα μυρμήγκια, λιβελλούλες, τζιτζίκια και σκαθάρια τα οποία συλλαμβάνει στον αέρα με τα νύχια του, επάνω από τα νησιά ή τη θάλασσα (Ristow & Wink 1994, Ristow 2001). Κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου και μέχρι τον Οκτώβριο, τρέφεται αποκλειστικά με μεταναστευτικά πουλιά, μία πηγή τροφής που, θεωρητικά, είναι ανεξάντλητη.

Μετά την αναπαραγωγή του, δηλαδή κατά το τέλος Οκτώβρη με αρχές Νοέμβρη, πετά προς Ανατολική Αφρική και ιδιαίτερα Μαδαγασκάρη όπου διαχειμάζει επιστρέφοντας σε μια κατά βάση εντομοφαγική δίαιτα.

Αναπαραγωγή: To ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Μαυροπετρίτη είναι ότι αναπαράγεται πολύ πιο αργά σε σχέση με τα άλλα πουλιά.

Συγκεκριμένα η αναπαραγωγική του περίοδος αρχίζει πολύ πιο καθυστερημένα (Ιούλιο) εν συγκρίσει με τα άλλα μεταναστευτικά πουλιά με συνέπεια να μπορεί να συμπεριλάβει στη διατροφή του την πληθώρα των μεταναστευτικών ειδών ορνιθοπανίδας που πετούν πάνω από τη λεκάνη της Μεσογείου κατά τα τέλη του Καλοκαιριού και με κατεύθυνση προς Νότο (Walter 1979, Wink et al. 1991). Για το λόγο αυτό, από τον Αύγουστο μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου δεν παρατηρούνται γενικά μετακινήσεις του Μαυροπετρίτη μεταξύ του νησιού που αναπαράγεται και της ηπειρωτικής χώρας, -με εξαίρεση τις ημέρες με άπνοια (Ristow et al. 1983)- αφού τα ώριμα άτομα και οι νεοσσοί τρέφονται με πουλιά από το φθινοπωρινό μεταναστευτικό κύμα.

Το είδος φωλιάζει βασικά σε φυσικές κοιλότητες βράχων που εντοπίζονται σε μικρές νησίδες, σε γκρεμούς νησίδων και μεγαλύτερων νησιών αλλά και σε εσωτερικά βράχια. Μάλιστα θεωρείται ότι παρουσιάζει σταθερή χρήση της θέσης φωλιάσματος και μονογαμικές συνήθειες, αλλά σύμφωνα πάντα με τα υπάρχοντα στοιχεία, παρουσιάζεται το φαινόμενο του διασκορπισμού των νεαρών κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Έτσι σύμφωνα με τον Ristow et al. (1979) περίπου το 90% των νεαρών ατόμων που δεν αναπαράγονται κατά τα πρώτα 2 με 3 χρόνια της ζωής τους απουσιάζουν από την αποικία καταγωγής τους κατά την περίοδο από Μάιο-Οκτώβριο αλλά εγκαθίστανται σ’ αυτήν τα επόμενα χρόνια.

Κάθε ζευγάρι Μαυροπετρίτη γεννά από 1 έως 3 αυγά ενώ οι νεοσσοί εκκολάπτονται τέλη Αυγούστου, οπότε υπάρχει όπως προαναφέρθηκε ένα τεράστιο μεταναστευτικό ρεύμα πουλιών που παρέχουν μία εύκολα προσβάσιμη και άφθονη πηγή τροφής. Οι νεοσσοί πτερώνονται μετά από 35 μέρες και έτσι, από τα μέσα Οκτωβρίου οι πληθυσμοί αρχίζουν να μεταναστεύουν προς την Ανατολική Αφρική και τη Μαδαγασκάρη όπου διαχειμάζουν.

Γεράκια !!!

Γένος ημερόβιων αρπακτικών πτηνών. Ανήκει στην οικογένεια Ιερακίδες !!!

Η οικογένεια περιλαμβάνει περίπου 60 είδη. Τα γεράκια ζουν σε ορεινές περιοχές αλλά και σε δασώδης πεδιάδες. Φτιάχνουν την φώλια τους σε υψηλές κορυφές, σε δέντρα, σε ερειπωμένα κτήρια η χρησιμοποιούν εγκαταλειμμένες φωλιές άλλων πουλιών !!!

Ζουν σε όλη την Ευρώπη και την Ασία, εκτός από την αρκτική, καθώς και σε πολλά μέρη της Αφρικής όπου καταφεύγουν για να περάσουν τους δύσκολους χειμώνες  !!!

Τα γεράκια επιτίθενται με ιλιγγιώδη ταχύτητα στα αλλά πουλιά η σε μικρά θηλαστικά και τα χτυπούν με το στήθος τους πριν τα συλλάβουν με τα γαμψά τους νύχια !!!